W migotaniu przewlekłym i przy wolnej akcji komór chory może nie mieć żadnych dolegliwości lub odczuwa jedynie nierówne bicie serca. Napadowe migotanie przedsionków przebiega zazwyczaj z szybką akcją komór (tachyarrhythmid paroxysmalis), Osłuchiwaniem serca stwierdza się niemiarowość zupełną, często występuje deficyt tętna. W elektrokardiogramie brak jest załamków P. Widoczne są w nierównych odstępach i nierównej wielkości załamki /, w ilości 340—600/min. Zespoły QRS mają kształt pobudzeń nadkomorowych, występują nieregularnie; przy dużej ich częstości może wystąpić naprzemienność elektryczna (co drugi zespół QRS o mniejszym napięciu). Do najczęstszych powikłań — poza niewydolnością serca — należy zaliczyć tworzenie się w przedsionkach zakrzepów, z wtórnymi zatorami w płucach, mózgu, naczyniach krezkowych, nerkach, śledzionie lub kończynach. Różnicowanie z napadowym trzepotaniem przedsionków i częstoskurczami napadowymi opieramy na stwierdzeniu niemiarowości zupełnej. Decydujące jednak w rozpoznaniu różnicowym, zarówno z częstoskurczami, jak i licznymi gromadnymi skurczami przedwczesnymi, jest badanie elektrokardiograficzne. Rokowanie zarówno w napadowym, jak i przewlekłym migotaniu zależy w zasadzie od choroby podstawowej. Napadowe migotanie przedsionków w świeżym zawale serca jest zjawiskiem prognostycznie niekorzystnym. Migotanie przedsionków ,,samotne" poddaje się łatwo leczeniu i nie powoduje powikłań. W każdej chorobie serca obciążonej dodatkowo migotaniem przedsionków łatwiej dochodzi do niewydolności krążenia, a dodatkowe niebezpieczeństwo stwarza możliwość zatorów.
odchudzanie KatowiceStomatologia Krakówleki
