Leczenie napadowego migotania przedsionków jest takie samo, jak w napadowym trzepotaniu przedsionków. Przywrócenie rytmu zatokowego w przewlekłym migotaniu przedsionków uzależniamy w zasadzie od postępu w leczeniu choroby podstawowej (ustąpienie objawów nadczynności tarczycy lub operacja lewego zwężenia ujścia żylnego), a także od czasu trwania migotania, przebytych zatorów tętniczych, wielkości serca i przedsionków oraz indywidualnego znoszenia tej niemiarowości przez chorego.
Istnienie czynnego procesu zapalnego w sercu, nadczynności tarczycy czy znacznego stopnia zwężenia ujścia żylnego nie daje pewności skuteczności i trwałości wyników leczenia. Podobnie trwałej poprawy nie rokuje leczenie u chorego ze znacznie powiększonym sercem. (cor hovinum) i wieloletnim migotaniem.
W razie stwierdzenia w wywiadzie przebytych zatorów należy bardzo wnikliwie rozważyć korzyści wynikające z umiarowienia. Jeżeli tą drogą możemy poprawić wydolność serca, to celem zabezpieczenia chorego przed możliwością powikłań zatorowych w następstwie umiarowienia konieczne jest przeprowadzenie przed umiarowieniem kilkutygodniowej kuracji przeciwzakrzepowej. Najczęściej stosowaną farmakologiczną metodą umiarowiania jest podawanie chinidyny, w dawce dobowej 1,6—2,4. Po uzyskaniu umiarowienia podajemy dawkę podtrzymującą, 3—4 razy dziennie po 0,2 przez kilka miesięcy, a czasem dłużej. Przed rozpoczęciem leczenia należy sprawdzić, czy chory nie jest uczulony na chinidynę, podając jednorazową dawkę próbną, wynoszącą 0,2.
ivf Niedrogie i sprawdzone schody radom drewniane rehabilitacja bielsko
