Nadpobudliwość pozazatokowa mięśnia sercowego ujawnia się najczęściej w postaci przedwczesnych pobudzeń (ekstrasystole), pojedynczych, mnogich, wieloogniskowych, lub nawet salwowych. Ognisko ich powstania może być zlokalizowane w przedsionku, węźle przedsionkowo-komorowym lub komorze serca. W zależności od okresu ich powstania, przedwczesne skurcze dodatkowe dzielimy na wczesne, późne, wtrącone lub sprzężone. Skurcze wczesne powstają tuż po zakończeniu refrakcji poprzedniego pobudzenia, często w fazie nadwrażliwości (ramię wstępujące załamka T poprzedzającego pobudzenia), i mogą być przyczyną niebezpiecznych powikłań (częstoskurcze napadowe, migotanie komór). Większość skurczów dodatkowych wskutek wywołanej przez nie refrakcji komór uniemożliwia rozprzestrzenienie się najbliższego, następnego pobudzenia zatokowego. Powstaje stąd po skurczu dodatkowym przerwa wyrównawcza. Niektóre skurcze przedwczesne wtrącone nie wywołują przerwy wyrównawczej . Czasem ekstrasystole pozostają w ścisłym sprzężeniu z rytmem podstawowym, tworząc rytm bliźniaczy lub rytm trojacy (tiigeminia). Ten ostatni może polegać zarówno na powstaniu jednego skurczu dodatkowego po dwóch normalnych pobudzeniach, jak i dwóch dodatkowych po jednym pobudzeniu normalnym.
monitor oddechustomatolog warszawaendoproteza kolana
