Obraz elektrokardiograficzny przedwczesnego skurczu dodatkowego przedsionkowego charakteryzuje się odmiennym kształtem załamka P (zależnie od lokalizacji ogniska w przedsionku), prawidłowym zespołem QRS, czasem brakiem przerwy wyrównawczej. W skurczach dodatkowych węzłowych zespół QRS jest również na ogół nie zmieniony, lecz załamek P jest odwrócony i występuje przed, w czasie lub po zespole QRS. W skurczach przedwczesnych komorowych zespół QRS jest zniekształcony i poszerzony powyżej 0,09 s. Z wyjątkiem skurczów dodatkowych wtrąconych po ekstrasystolii komorowej występuje przerwa wyrównawcza. Różnicowanie niemiarowości ekstrasystolicznej z innymi niemiarowościami opieramy głównie na wyniku badania elektrokardiograficznego. Rokowanie przy skurczach dodatkowych o etiologii czynnościowej jest dobre. Przy skurczach o tle organicznym, szczególnie w przebiegu świeżego zawału serca, może dochodzić do częstoskurczu lub nawet migotania komór. Szczególnie niebezpieczne są ekstrasystole wieloogniskowe, gromadne i pochodzenia komorowego. Rytm bliźniaczy jest często wyrazem przenaparstnicowania. Leczenie. W przypadku pojedynczych ekstrasystoli o etiologii czynnościowej może ono polegać na zaleceniu choremu prowadzenia higienicznego trybu życia, spaceru na świeżym powietrzu, stosowaniu gimnastyki, zaniechaniu palenia tytoniu i używania alkoholu czy kawy. Czasem potrzebne są łagodne środki uspokajające. Ekstrasystole ponaparstnicowe ustępują po odstawieniu leku i ewentualnym podaniu 2—3 g chlorku potasowego na dobą.
centrum medyczne poznańgrylomi lomi
