Fizjologicznym rytmem serca jest rytm zatokowy, którego częstość w spoczynku wynosi l—1,66 Hz (60— 109/min). Jeżeli rytm serca przyspiesza powyżej 1,66 Hz (100/min), to mówimy o szybkim rytmie zatokowym (tachycardia sinusalis). Przy znacznym obciążeniu wysiłkiem rytm zatokowy może przyspieszać nawet do 3,3 Hz (200/min). Spoczynek lub ucisk na zatokę szyjną zwalnia przyspieszony fizjologiczny rytrn zatokowy. Jego zwolnienie w spoczynku poniżej 0,83—1 Hz (50—60/min) występuje u ludzi zdrowych wytrenowanych (sportowcy). Taki zwolniony rytm zatokowy (bradycardio sinusalis) przyspiesza po wysiłku lub zablokowaniu nerwu błędnego atropiną. Przyspieszony rytm zatokowy spotykamy również w stanach patologicznych, jak: podwyższona temperatura ciała, nadczynność tarczycy, niedokrwistość, choroba beri-beri, przetoki tętniczo-żylne (serce hiperkinetyczne), niewydolność serca i wstrząs. Czasami rytm węzła zatokowego przyspiesza w czasie wdechu i zwalnia w czasie wydechu. Jest to niemiarowość oddechowa (arrhythmia sinusalis respilatoria). Prawdopodobną jej przyczyną jest wzmożony dopływ krwi do serca w czasie wdechu. Niemiarowość ta występuje fizjologicznie u ludzi młodych, a czasem w późnej starości. W patologii spotyka się ją u chorych ze wzmożonym ciśnieniem śródczaszkowym. W elektrokardiogramie zmieniają się odstępy RR, a odstępy PR są stałe.
tapetypracownia emgaparat ortodontyczny wrocław
