Może być on przedsionkowy lub węzłowy.
Etiologia. Występuje on w przebiegu nerwicy wegetatywnej, w następstwie palenia tytoniu, stosowania używek (kawa, alkohol, herbata) lub zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego. Może również występować w przebiegu wad serca, chorób mięśnia sercowego lub nadczynności tarczycy. Występuje również u chorych z zespołem Wolffa-Parkinsona-White'a. Obraz kliniczny. Chory jest niespokojny, odczuwa łomotanie serca, duszność lub ból nad mostkiem. Rzadziej niż w częstoskurczu komorowym dochodzi do wstrząsu lub niewydolności serca. Mogą jednak wystąpić spadki ciśnienia tętniczego krwi z objawami znacznego osłabienia lub nawet omdlenia. Chory jest wtedy blady, zimny i spocony. Tętno obwodowe jest słabo wyczuwalne; czasem występuje deficyt tętna. Badaniem elektrokardiograficznym stwierdzamy rytm jest miarowy, wynoszący ok. 3 Hz (180/min), czas trwania QRS nie przekracza 0,10 s, zespoły ORS nie są zniekształcone, chyba że w ich obrębie kryje się załamek P, w częstoskurczu przedsionkowym dodatni załamek P poprzedza zespół ORS, w częstoskurczu węzłowym załamek P jest ujemny i występuje przed, w czasie lub po zespole QRS. Jeżeli wskutek znacznej szybkości rytmu załamek P jest niewidoczny, to wykonanie odprowadzeń elektrokardiograficznych przełykowych ułatwia jego wykrycie. Liczba zespołów ORS odpowiada liczbie załamków P.
apteczka samochodowaodchudzanie poznańchirurgia plastyczna w warszawie
