Spadek ciśnienia tętniczego krwi w pierwszych godzinach zawału występuje najwyraźniej u chorych z zespołem nerwu błędnego lub wstrząsem sercopochodnym. Jednak prawie u wszystkich chorych spada ono stopniowo w ciągu pierwszych 2—4 dni osiągając nawet wartości ciśniema skurczowego 10,6—12 kPa (80—90 mmHg). W późniejszym okresie zawału ciśnienie tętnicze może wracać do normy, jednakże w znacznej części przypadków pozostaje obniżone. W pierwszym lub drugim dniu zawału występuje podwyższenie temperatury od stanów podgorączkowych do 39°C, które może utrzymywać się przez kilka dni. Badania dodatkowe. W drugim lub trzecim dniu choroby wzrasta ilość leukocytów we krwi do 10—20 (10 000—20000 krwinek białych w l mm8). W obrazie Schillinga stwierdza się granulocytozę obojętnochłonną i eozynopenią. Od 2—7 dnia wzrasta opadanie krwinek czerwonych (OB), które następnie wraca do normy po 4—6 tygodniach. W pierwszych dniach zawału dochodzi do zaburzeń gospodarki węglowodanowej (hiperglikemia i glukozuria). Powstają również zaburzenia enzymatyczne, czego - przejawem jest wzrost aktywności niektórych enzymów w surowicy krwi. Przyczyną tego jest ich przenikanie z komórek mięśnia sercowego do płynu pozakomórkowego i stąd do krwi. Oznaczanie aktywności enzymów stanowi jeden z doskonalszych testów diagnostycznych zawału serca.
rekonstrukcja aclczarter jachtówdentysta kraków
