Wczesny okres zawału, który trwa do około 10 dni, jest najgroźniejszy dla chorego ze względu na możliwość wystąpienia najpoważniejszych powikłań, jak wstrząs, pękniecie serca, zaburzenia rytmu serca i inne. Następny trzytygodniowy okres nosi nazwę późnego i na ogół ma przebieg spokojniejszy, jakkolwiek w nielicznych przypadkach mogą występować również powikłania. Okres poza-wałowy może być bezobjawowy lub mogą występować objawy typowe dla choroby wieńcowej. Rokowanie. Śmiertelność w zawale serca jest największa w okresie przed-szpitalnym, tzn. w pierwszych godzinach choroby (50—70% ogółu zgonów). Śmiertelność wśród chorych hospitalizowanych wynosi około 15—25%. Rozwój intensywnej opieki przedszpitalnej (poradnie kardiologiczne, karetki reanimacyjne pogotowia ratunkowego) oraz szpitalne (ośrodki intensywnej opieki kardiologicznej) pozwala przypuszczać, że w najbliższych latach nastąpi spadek śmiertelności, głównie dzięki możliwości szybkiego zwalczania niebezpiecznych zaburzeń rytmu serca. Nadal rokują bardzo źle takie powikłania, jak wstrząs i ostra niewydolność lewokomorowa. Wiek powyżej 65 lat oraz uprzednio przebyty zawał pogarszają rokowanie. Jeżeli w okresie pozawałowym w ciągu 5 lat nie doszło do powtórnego zawału lub niewydolności krążenia, to rokowanie jest dobre.
Masażegabinet stomatologiczny przyjazny dzieciomwytrząsarka
